Δωρεάν μεταφορικά από 45€
Αποστολή εντός 3 ημερών

Στα άδυτα των αρχείων

Σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης θα μείνουμε στον χώρο του ελεύθερου χρόνου και του τουρισμού.
Στις 17 Μαΐου 1855 νομοθετικό διάταγμα ορίζει όλες τις λεπτομέρειες για τη χρήση του γραμματοσήμου στα όρια του ελληνικού κράτους και στο εξωτερικό: «Παν γράμμα αποστελλόμενον διά των δημοσίων ή δημοτικών ταχυδρομείων από εν εις άλλο μέρος του Βασιλείου άνευ διακρίσεως αποστάσεως υπόκειται εις Ταχυδρομικόν τέλος λεπτ. 20, όταν έχη 15 γραμμών βάρος ή έλαττον».
Την 9η Μαΐου του 1936 κορυφώθηκε ο πολυήμερος απεργιακός αγώνας των καπνεργατών της Θεσσαλονίκης. Η απεργία, που είχε ξεκινήσει στις 29 Απριλίου, γενικεύθηκε με τη συμμετοχή άλλων εργατικών σωματείων της πόλης και πήρε παλλαϊκό χαρακτήρα.
Μεταξύ των πολύτιμων και σπάνιων εντύπων που, χάρη στη φροντίδα των πρωτεργατών και διευθυνόντων κατά το παρελθόν του ΙΠΑ/ΜΙΕΤ, έχουν συγκεντρωθεί στις συλλογές του βρίσκονται και δύο βιβλία τα οποία ασχολούνται με χρονικούς ορισμούς γύρω από το εκκλησιαστικό έτος, και μάλιστα τη γιορτή του Πάσχα.
Οι σημερινές φωτογραφίες μάς ταξιδεύουν στο παρελθόν της περιοχής του Ευαγγελισμού και του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου.
Η 21η Απριλίου έτσι όπως αποτυπώνεται στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων που φυλάσσονται στη Συλλογή Τύπου ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ.
Η λειτουργία των «ενθυμήσεων», δηλαδή των σημειωμάτων που συναντάμε σε χειρόγραφα, συνεχίστηκε και στην εποχή του έντυπου βιβλίου. Στις ενθυμήσεις αποτυπώνονται γεγονότα τα οποία είχαν ιδιαίτερη σημασία για τον άνθρωπο που κατείχε ή χρησιμοποιούσε το βιβλίο. Σε μια έντυπη έκδοση του 1865 συναντούμε τέτοιες σημειώσεις αφιερωμένες στις γεννήσεις παιδιών της οικογένειας στην οποία πιθανόν ανήκε το βιβλίο.
Τα πρώτα ελληνικά βιβλία που τυπώθηκαν στη Δύση τον 15ο αιώνα απευθύνονταν πρωτίστως στους Δυτικούς λογίους: γραμματικές, μέθοδοι εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας, λεξικά, έργα της αρχαίας γραμματείας, γι’ αυτούς που ήθελαν να προσεγγίσουν την ελληνική γραπτή παράδοση μέσω των πρωτότυπων κειμένων και όχι μόνο από τις λατινικές τους μεταφράσεις, όπως ευρύτατα συνηθιζόταν τότε. Σύντομα όμως εγκαινιάζεται μια στροφή προς το ελληνικό αναγνωστικό κοινό, τόσο προς τους Έλληνες πρόσφυγες που κατέφυγαν στην ιταλική χερσόνησο μετά την Άλωση, όσο και προς τους Έλληνες της Ανατολής. Με τη ματιά στραμμένη στον ελληνικό πληθυσμό, άρχισαν να τυπώνουν βιβλία θρησκευτικά, για την κάλυψη λειτουργικών, παιδευτικών και ψυχωφελών αναγκών, αλλά και τα πρώτα λογοτεχνικά αναγνώσματα σε δημώδη γλώσσα, που αποτελούσαν είτε διασκευές αρχαιοελληνικών και βυζαντινών έργων είτε μεταφράσεις δυτικών λογοτεχνημάτων. Στην τελευταία αυτή κατηγορία ανήκει το έργο Θησέος και Γάμοι της Αιμίλιας, που αποτελεί την πρώτη νεοελληνική μετάφραση της Θησηίδας του Ιταλού ποιητή Βοκάκιου. Δημοσιεύτηκε το 1529 στη Βενετία, σε μία περίοδο ακμής της λογοτεχνικής χρήσης της καθομιλούμενης γλώσσας στην Ιταλία, ως προϊόν σύμπραξης Ελλήνων λογίων και Ιταλών τυπογράφων. Ένα νέο αντίτυπο της σπάνιας αυτής έκδοσης περιλαμβάνεται στη Βιβλιοθήκη του ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ, στην οποία εντάχθηκε μέσω δωρεάς εντύπων του ιστορικού της νέας ελληνικής λογοτεχνίας Ηλία Π. Βουτιερίδη.