Ο Ηρακλής Αποστολίδης (18 Ιανουαρίου 1893 – 24 Απριλίου 1970) ήταν Έλληνας ανθολόγος της νεοελληνικής λογοτεχνίας και δημοσιογράφος, πατέρας του Ρένου Αποστολίδη. Γεννήθηκε στον Πύργο της Βόρειας Θράκης το 1893 από εύπορη οικογένεια. Σύμφωνα με διηγήσεις του γιου του Ρένου Αποστολίδη, ο Ηρακλής Αποστολίδης είχε σημαντική αναρχική και συνδικαλιστική δραστηριότητα στην Κωνσταντινούπολη. Το 1920 ήταν αρχισυντάκτης της εργατοσυνδικαλιστικής εφημερίδας Άμυνα όπου υποστηρίζε την Βενιζελική παράταξη. Από το 1926 δούλεψε ως διευθυντής σύνταξης στην Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια του Πυρσού η οποία ολοκληρώθηκε το 1934 και συμμετείχαν σημαίνουσες προσωπικότητες όπως ο Ιωάννης Συκουτρής. Υπήρξε δημοσιογράφος σε πολλές εφημερίδες (π.χ Πολιτεία, Σκρίπ, Σφαίρα, Εσπερινή κ.α). Το 1935 ενώ ήταν αρχισυντάκτης στην Ηχώ της Ελλάδας υποστήριξε την αποχή στις εκλογές του 1935 όπως έπραξαν τα Βενιζελικά κόμματα. Αποχώρησε από την αρχισυνταξία της εφημερίδας όταν δημοσιεύτηκε συνέντευξη του Γεωργίου Β΄. Αν και είχε προσωπική φιλία με τον δικτάτορα Μεταξά διαφώνησε με την δικτατορία και απείχε από τη δημοσιογραφία, αντιδρώντας στη λογοκρισία της δικτατορίας. Εκείνο το καιρό έκανε πνευματικές δουλειές (επιμέλεια εκδόσεων, συγγραφή εργασιών για τρίτους κ.ο.κ) καθώς και διορίστηκε αρχισυντάκτης στην Επιθεώρηση Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Ενώσεως Δήμων και Κοινοτήτων. Στην Κατοχή έμεινε αμέτοχος και προσπάθησε να πείσει τον Χρήστο Χωμενίδη να μείνει εκτός ΕΑΜ. Το 1945 διορίστηκε υπάλληλος στην Εθνική Βιβλιοθήκη με τον βαθμό του Διευθυντή όπου και παρέμεινε έως το 1959.
Μαζί με τον γιο του Ρένο εξέδιδαν το περιοδικό Νέα Ελληνικά όπου δημοσίευσαν δίχως άδεια διήγημα του Καραγάτση με αποτέλεσμα να τους κάνει μήνυση. Βραβεύθηκε το 1966 με το Χρυσό Εύσημο Δημοσιογραφίας για την προσφορά του. Πέθανε στην Αθήνα το 1970.
