Ο Ζοάν Μπαρμπαρά γεννήθηκε στη Βαρκελώνη το 1927 και ξεκίνησε με τη ζωγραφική, αλλά η τέχνη που τον έλκει περισσότερο και τον κερδίζει είναι η χαρακτική. Η εκπαίδευσή του ξεκίνησε δίπλα στον Εντουάρ Σιμό, έναν γάλλο που ασχολούνταν με την εικονογράφηση βιβλίων για βιβλιόφιλους στη μεταπολεμική Βαρκελώνη. Το 1950, ο Μπαρμπαρά άνοιξε το πρώτο του εργαστήριο χαρακτικής, για να δουλέψει ως καλλιτέχνης και να πειραματιστεί πάνω σε διάφορε νέες τεχνικές χαλκογραφίας. Σύντομα άρχισε να κερδίζει διάφορα βραβεία και το 1957 φεύγει για το Παρίσι με υποτροφία του Γαλλικού Ινστιτούτου. Εκεί είχε τη δυνατότητα να δουλέψει σε φημισμένα ατελιέ όπως του Λεμπλάν ή του Λακουριέρ και του Φρελό, και να τυπώσει έργα καλλιτεχνών όπως ο Σαλβαδόρ Νταλί και ο Πάμπλο Πικάσο, χωρίς όμως να πάψει να δημιουργεί και ο ίδιος. Όταν επέστρεψε στη Βαρκελώνη, στο δικό του ατελιέ, τυπώνει έργα πρωτοποριακών καλλιτεχνών για εκδότες όπως ο Γκουστάβο Ζίλι και τον διαφημιστή Εμέ Μάεγκ, χωρίς ποτέ να εγκαταλείπει τη δική του προσωπική καλλιτεχνική δημιουργία. Σιγά-σιγά, ο Μπαρμπαρά αναπτύσσει ένα δικό του ύφος, μια άφθαστη δεξιοτεχνία, μεγάλης εκφραστικής δύναμης. Είναι ένας μοναδικός καλλιτέχνης, αμίμητου τεχνικού επιπέδου στον τομέα της χαρακτικής, το οποίο ο ίδιος ανέπτυξε και τελειοποίησε.
