Ο Ηλίας Καπετανάκης (1859-1922) γεννήθηκε στην Τρικότσοβα της επαρχίας Οιτύλου της Πελοποννήσου, με καταγωγή από αρχοντική οικογένεια της Μάνης. Φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ως το 1890 – χρονιά κατά την οποία αφοσιώθηκε στο θέατρο ώς το 1913 – εργάστηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών και σε άλλες δημόσιες θέσεις. Το 1913 διορίστηκε στη νομαρχιακή διοίκηση Κρήτης και από το 1916 ώς το 1920 διετέλεσε νομάρχης της επαρχίας Ρεθύμνης. Στο θέατρο πρωτοεμφανίστηκε το 1893 με την κωμωδία Ο γενικός γραμματεύς που παραστάθηκε με επιτυχία από τον θίασο Αλεξιάδη – Παντόπουλου. Ο Γενικός γραμματεύς εντάσσεται στην παράδοση του κωμειδυλλίου και τοποθετείται ανάμεσα στα καλύτερα έργα αυτής της περίοδου της ελληνικής δραματουργίας, την οποία ωστόσο ο ίδιος ο Καπετανάκης επέκρινε. Πρέπει επίσης να σημειωθούν η μονόπρακτη κωμωδία του Η βεγγέρα, που ανέβηκε από τον θίασο του Δημητρίου Κοτοπούλη και η επιθεώρηση Αι υπαίθριοι Αθήναι σε συνεργασία με τον Νικόλαο Λάσκαρη, που ανέβασε ο θίασος Ταβουλάρη – Παντόπουλου το 1894. Άπαιχτο μέχρι πρόσφατα παρέμεινε το έργο του Το γεύμα του Παπή και χαμένη η κωμωδία του Αντιθάλαμος. Παρά τη σύντομη ενασχόλησή του με το θέατρο, ο Καπετανάκης σφράγισε τη νεοελληνική δραματουργία. Βασικά χαρακτηριστικά της γραφής του είναι το έντονα δηκτικό ύφος και η ανελέητη σάτιρα των ελληνικών κοινωνικών και πολιτικών ηθών.
