Αυτός ο τόμος αναφέρεται σε σημαντικά φιλοσοφικά ρεύματα του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα. Το πρώτο μέρος, με τον γενικό τίτλο «Η εξελικτική Φιλοσοφία», περιλαμβάνει σχολές και συστήματα της ευρωπαϊκής Φιλοσοφίας πού, ενώ παρουσιάζουν αυτόνομη ανάπτυξη και μεγάλες διαφορές, χαρακτηρίζονται από την κοινή τους πρόσδεση στην έννοια της εξέλιξης. Σε αυτή την τάση εντάσσονται οι Άγγλοι ριζοσπαστικοί φιλόσοφοι Μπένθαμ, Στιούαρτ Μιλ, Σπένσερ και Δαρβίνος, ο Γάλλος Μπερξόν και ο Γερμανός Νίτσε. Στο δεύτερο μέρος εξετάζονται διεξοδικά οι εθνικές φιλοσοφικές σχολές της ίδιας περιόδου: η αγγλοσαξονική, η ιταλική, η γερμανική και η γαλλική. Ο τόμος κλείνει με ένα κεφάλαιο για τη νεοελληνική φιλοσοφία από το 1775 ώς το 1940, που το επιμελήθηκε η μεταφράστρια του τόμου και αποτελείται από αποσπάσματα της Εισαγωγής του Ε. Π. Παπανούτσου στους δύο τόμους της Βασικής Βιβλιοθήκης που αναφέρονται στη νεοελληνική φιλοσοφία.
Συνεργάτες του τόμου: Harry Burrows Acton (Εμπειρισμός και εξελικτισμός· Η αγγλοσαξονική φιλοσοφία ), André Canivez (Henri Bergson· Μερικές όψεις της γαλλικής φιλοσοφίας ), Michel Haar (Nietzsche ), Nicola Badaloni (Η ιταλική φιλοσοφία ) και Pierre Trotignon (Η γερμανική φιλοσοφία ).
