Η θεολογική σπουδαιότητα του τέταρτου Ευαγγελίου (του κατά Ιωάννη) συνίσταται κυρίως στη χριστολογία του, τη διδασκαλία του για τη φύση του Χριστού και το έργο του στον κόσμο, καθώς και για τη σχέση του με τον Πατέρα και με το Άγιο Πνεύμα. Ιδιαίτερο στοιχείο του βιβλίου είναι ότι διασώζει τους χαρακτηρισμούς που χρησιμοποιεί ο ίδιος ο Ιησούς για τον εαυτό του, οι οποίοι εισάγονται με τη φράση «εγώ ειμί»: ο άρτος της ζωής· ο άρτος ζων εκ του ουρανού καταβάς· το φως του κόσμου· ο ποιμήν ο καλός· η θύρα των προβάτων· η άμπελος η αληθινή· η οδός και η αλήθεια και η ζωή· η ανάστασις και η ζωή.

Λόγω των θεολογικών νοημάτων που αναπτύσσει, ο Ιωάννης ονομάστηκε Θεολόγος, και το Ευαγγέλιό του χαρακτηρίστηκε «πνευματικό», ήδη από την αρχαία εκκλησιαστική παράδοση.

(από το Σημείωμα του Επιμελητή)