Κατά μία έννοια, η οικολογία είναι η αρχαιότερη επιστήμη: Ο πρωτόγονος άνθρωπος όφειλε να είναι δεινός φυσιογνώστης για να μπορεί να επιβιώνει. Ως σύγχρονη επιστήμη, όμως, η οικολογία εμφανίστηκε κατά το δεύτερο ήμισυ του 20ού αιώνα στα ελληνικά πανεπιστήμια, μάλιστα, άρχισε να διδάσκεται μόλις στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Ένα από τα συγγράμματα που διαμόρφωσαν τη σύγχρονη οικολογία ως αυτοτελές επιστημονικό πεδίο, προβάλλοντας την εξελικτική της διάσταση, είναι η “Εξελικτική Οικολογία” του Eric. R. Pianka. Η έκδοση αυτή είναι σημαντική για την ελληνική βιβλιογραφία, όχι μόνο διότι το συγκεκριμένο σύγγραμμα αποτελεί κλασικό διδακτικό εγχειρίδιο στα αμερικανικά πανεπιστήμια και σε τριτοβάθμια εκπαιδευτικά ιδρύματα πολλών άλλων χωρών, αλλά και διότι προσφέρει εκείνες ακριβώς τις γνώσεις που είναι απαραίτητες για να κατανοήσει κανείς τις ιδιαιτερότητες του ελληνικού περιβάλλοντος. Ο νησιωτισμός, η γειτνίαση με ηπειρωτικές περιοχές, η γεωμορφολογία και, κυρίως, η μεγάλη ταχύτητα των παλαιογεωγραφικών, κλιματικών, εξελικτικών και ανθρωπογενών μεταβολών στον ελληνικό χώρο καθιστούν ελλιπή κάθε οικολογική προσέγγιση που στερείται εξελικτικής διάστασης.