Φυσικός χώρος και Μοναχισμός
Η διατήρηση της βυζαντινής παράδοσης στο Άγιον Όρος
Χαρτόδετο
«…Αποτελεί αναμφισβήτητη πεποίθηση ότι ο μοναχισμός είναι μια κλήση ευαγγελική στην τελειότητα, που συνεπάγεται την αποδοχή του μαρτυρίου δια της αενάου ασκήσεως, ταυτίζεεται απόλυτα με την αποστολική ζωή, με την χαρισματική έννοια του όρου και όχι της αποστολικής διαδοχής, και προτυποί την ερχόμενη βασιλεία του Θεού, η οποία εντός ημών εστί. “Το πρότυπόν της”, γράφει χαρακτηριστικά ο Καθηγούμενος της Σιμωνόπετρας, “είναι η περί τον θρόνον και τον ουράνιον κόσμον του Θεού ζωή των αγγέλων, προ της δημιουργίας ακόμη του αισθητού κόσμου. Γενεαλογείται, δηλαδή αρχίζει, από την Εδέμ την κατ’ ανατολάς, από αυτήν την παραδείσιαν κοινωνίαν του τέκνου μετά του Γεννήτορος, όπερ… δια της αμαρτίας κατέστη σύντριμμα ελεεινόν αναμένον το πρωτοευαγγέλιον της λυτρώσεως. Ο μοναχισμός λοιπόν έχει ως αφετηρίαν την ζωήν αυτήν, ήτις είναι και η τελειοτέρα επανάκτησις της τερπωλής του Παραδείσου…»
(από το βιβλίο)
