«…Άλλωστε: ─ότι κάνουμε (─κι ο καθένας χωριστά και μόνος του) είναι για να ζούμε όλοι μαζί μονοιασμένοι κι αγαπημένοι. Οπότε και η κάθε δουλειά (─το κάθε επάγγελμα υπάρχει για να γίνεται ένα λειτούργημα, που θα αγκαλιάζει τον κάθε άνθρωπο και με αγάπη. Και που αυτό είναι το πιο σημαντικό: ─η αγάπη. Η αγάπη που χτίζεται με έργα (─δηλαδή με οικοδομήματα), ίσως όμως και με λόγια. Γιατί ο αληθινός αρχιτέκτονας, που θέλει να κάνει την αληθινή αρχιτεκτονική του (─και το είπαμε πιο πριν: ─αληθινό είναι ότι στέκει χρήσιμο και ωφέλιμο και παραγωγικό) θα πρέπει να μπορεί να εκφράζεται και με κάποια λόγια. Λόγια προφορικά, για να τα ακούνε όλοι, όσο και λόγια γραμμένα στο χαρτί και πάλι για να τα “ακούει” (─διαβάζει) ο καθένας, έτσι όπως θα τα βρίσκει τυπωμένα σε μια εφημερίδα, σε ένα περιοδικό, σε ένα βιβλίο…».
Άρης Κωνσταντινίδης
(από το εισαγωγικό σημείωμα)