Η διατριβή σκοπό είχε τη σκιαγράφηση κατά το δυνατόν της εικόνας της αγροτικής οικονομίας στην αρχαία Πιερία κατά τους ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους. Μελετήθηκαν τα προϊόντα της δημόσιας αγροτικής οικονομίας, η πίσσα και η ξυλεία του Ολύμπου. Επιχειρήθηκε αποσαφήνιση της ορολογίας ανάμεσα στην ρητίνη και την πίσσα, παρά τη σύγχυση που υπάρχει στις πηγές. Εντοπίστηκαν τα άλλα κέντρα παραγωγής πίσσας του ελληνορωμαϊκού κόσμου με σκοπό την αξιολόγηση της εμπορικής δυναμικής του πιερικού πισσοπαραγωγικού κέντρου, το οποίο προκύπτει ότι ήταν πανελλαδικής εμβέλειας. Επιχειρήθηκε αποκατάσταση του μακεδονικού τρόπου παραγωγής πίσσας, που υπομνηματίστηκε με σχέδια. Επισημάνθηκε η ευρύτητα της χρήσης της πίσσας και ερμηνεύτηκαν τα αρχαιολογικά κατάλοιπα με βάση κυρίως τις πηγές. Έγινε χημική ανάλυση των δειγμάτων που επιβεβαίωσε τις παραπάνω πληροφορίες. Στην μικροοικονομία εντάσσονται οι καλλιέργειες του σιταριού, του αμπελιού και της ελιάς. Συλλέγονται πληροφορίες για τις παραπάνω καλλιέργειες στην πεδιάδα της Πιερίας. Γίνεται λόγος για βασιλικές σιταποθήκες των μακεδονικών φρουρίων της νότιας Πιερίας και για τις ιδιωτικές αποθήκες. Παρουσιάζονται οι αγροικίες της Ρητίνης και του Μακρύγιαλου. Όσον αφορά την αγροτική τεχνολογία συγκεντρώνεται από τις πηγές η ποικίλη ορολογία για τα βασικά γεωργικά εργαλεία, γίνεται η ταύτισή τους με τα ευρήματα και η αντιστοίχηση με την λατινική ορολογία. Τα παραπάνω τοποθετούνται στο ιστορικό τους πλαίσιο και εξετάζονται. Τέλος διαπιστώνεται ότι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της αγροτικής οικονομίας της Πιερίας είναι η «βιομηχανική» παραγωγή της επώνυμης πιερικής πίσσας από τα κλασικά ως και τα ρωμαϊκά χρόνια.