«Η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, σε συνδυασμό με την έκδηλη ανυπομονησία των χωρών, που ανήκαν σ’ αυτόν, να εξασφαλίσουν πρόσβαση στην οικονομία της αγοράς, υπογράμμισε προς στιγμήν τον πολύ σημαντικό ρόλο, που θα μπορούσε να διαδραματίσει η Ελλάδα, στην νέα τάξη των Βαλκανίων. Ωστόσο, η κρίση και ο διαμελισμός της πρώην Γιουγκοσλαβίας, που οφείλεται κυρίως στην επιθυμία της Γερμανίας να πετύχει διείσδυση στα Βαλκάνια, μεγαλύτερης εμβέλειας αυτής, που θα είχε οπωσδήποτε και με την ιδιότητά της ως μέλους της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, πρόβαλε την αποσταθεροποιητική φύση του πολυπολισμού έναντι του τέως διπολισμού. Τα κινούμενα σύνορα και οι νέες σημαίες των Βαλκανίων προσείλκυσαν, στις ήδη υπάρχουσες, και δυνάμεις και τάσεις του παρελθόντος, που όλες μαζί επιδιώκουν τη δημιουργία ζωνών επιρροής, σ’ αυτά με κάθε μέσο…».

(από την έκδοση)