«Πάνε κάμποσα χρόνια που το ενδιαφέρον για τους λεγόμενους «Επτανήσιους Προσολωμικούς Ποιητές» έχει ατονήσει. Μετά τις συναφείς συμβολές των Γεωργίου Θ. Ζώρα και Φαίδωνος Κ. Μπουμπουλίδου, οι οποίες συνέχιζαν την παράδοση της ενασχόλησης με τους εν λόγω δημιουργούς που είχε ξεκινήσει με τις εργασίες του Σπυρίδωνος Δε Βιάζη, του Παναγιώτη Χιώτη, του Λεωνίδα Ζώη, του Ντίνου Κονόμου κ.ά., ακολούθησαν κάποιες εκδόσεις και επιμέρους μελέτες για τη ζωή και το έργο των συγκεκριμένων στιχουργών, αλλά δεν επιχειρήθηκε ίσαμε σήμερα η συστηματική ένταξη των ποιημάτων τους στα συμφραζόμενα της μεταιχμιακής περιόδου που τα γέννησε.
Αυτήν ακριβώς την έλλειψη αποπειράται να καλύψει το ανά χείρας βιβλίο, στο οποίο «ξαναδιαβάζονται» οι ποιητές αυτοί, σε συνάρτηση με την καταλυθείσα Ενετοκρατία, τον ερχομό των Γάλλων δημοκρατικών στρατιωτών στα Επτάνησα (1797) και τη μεταφορά των ιδεών και των πρακτικών της Γαλλικής Επανάστασης σε αυτά. Παράλληλα, επισημαίνεται ο προδρομικός χαρακτήρας των προσολωμικών στιχουργημάτων και «θουρίων», σε σχέση με την περιώνυμη Επτανησιακή Σχολή, ενώ συζητείται η συμβολή τους στη διαμόρφωση ενός απλουστευμένου γλωσσικού οργάνου, που έμελλε να κυριαρχήσει στην πνευματική ζωή των Ιόνιων νησιών, στα κατοπινότερα χρόνια. […]
(από τον πρόλογο του βιβλίου)