Αντικείμενο της έρευνας αυτής είναι η ανεύρεση και παρουσίαση των εθιμικών κανόνων και πρακτικών οι οποίοι μέσα στα τιθέμενα χρονικά και τοπικά όρια, δηλαδή στη μικρή νησιωτική κοινωνία της Μυκόνου του 17ου και 18ου αιώνα, αποσκοπούσαν στη διαφύλαξη των γονικής προελεύσεως (γονικών) περιουσιών υπέρ των μελών της ευρύτερης οικογένειας (γενεάς).
Οι εθιμικές αυτές τοπικές δικαιικές συνήθειες, ως όροι εξασφαλιστικοί της οικογενειακής περιουσιακής συνοχής και αλληλεγγύης, σχετίζονται με τη μεταβίβαση της οικογενειακής περιουσίας και συνιστούν το πλέγμα της νομικής προστασίας της από τρίτα (έξω από τον κύκλο της οικογένειας) πρόσωπα κατά τα ακόλουθα χρονικά σημεία: α)κατά τη μεταβίβαση της ακίνητης ιδιοκτησίας με δικαιοπραξία «εν ζωή» και β) κατά την κληρονομική διαδοχή. Αντίστοιχη είναι και η διαίρεση της παρούσας εργασίας στα δύο αυτά μέρη.
(από την εισαγωγή του βιβλίου)