Τα δικά μας Κύθηρα έχουν τρεις παράξενες ιδιότητες.
Είναι η θεά μας, η μάνα μας και η ερωμένη μας. Όσο αυτές συμπλέκονται σε μία αέναη διαδικασία δημιουργίας, τόσο εμείς πλησιάζουμε τη γη μας, για τη λατρεία της θεάς, τη στοργή της μάνας, την αγκαλιά της ερωμένης. Σ’ αυτόν τον τόπο χρωστάμε τα πάντα. Κι ως αγνώμονες πιστοί λησμονούμε την προσφορά, που οφείλουμε στη θεά, ως νεοσσοί, που πετάξαμε μακριά, εγκαταλείπουμε τη μάνα στη μοναξιά της κι ως κακοί εραστές απιστούμε στην ερωμένη μας. Μπορεί ένα βιβλίο να γίνει το νόμισμα για την πληρωμή αυτού του χρέους;
Τα Κυθηραϊκά Τοπωνύμια, όπως τα Κυθηραϊκά Επώνυμα, που προηγήθηκαν και τα Παρωνύμια, που ακολουθούν, είναι το δικό μας μικρό, ασήμαντο, αντίδωρο στον τόπο μας και με τις τρεις του ιδιότητες. Ένα μικρό μέρος μιας μεγάλης οφειλής, που δεν πρόκειται ποτέ να εξοφληθεί στο σύνολό της.
(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)