Ο Χρήστος Ι. Καρούζος (1900-1967) διετέλεσε μέλος της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας επί 45 χρόνια (1919-1964) και η επίδρασή του σε αρκετούς Έλληνες αρχαιολόγους υπήρξε σημαντική. Με τις μελέτες του και το κύριο μεγάλο έργο του, της ανασυγκρότησης του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου μετά τον πόλεμο, προσέφερε νέες ερμηνείες έργων τέχνης, πρότυπα και λύσεις σε επιστημονικά ζητήματα που απασχολούσαν τους αρχαιολόγους. Η ισχυρή προσωπικότητά του, η βαθιά αρχαιογνωσία του, πέραν της γνώσης της ιστορίας της τέχνης, της φιλολογίας και της λογοτεχνίας, τα κοινωνικά, φιλοσοφικά και, με την υψηλότερη έννοια, πολιτικά ενδιαφέροντά του, τον ανέδειξαν σε βαθύ στοχαστή των πνευματικών πραγμάτων και σε ηγετική μορφή του Αρχαιολογικού Κλάδου. Τα όσα ακολούθησαν ευθύς μετά τον θάνατο του (30 Μαρτίου 1.967) έως σήμερα, πολιτικές ανωμαλίες κάθε είδους και έντονες κοινωνικές και οικονομικές μεταβολές, συνέτειναν στη λησμονιά της εξαίρετης αυτής πνευματικής μορφής. Κρίθηκε λοιπόν ότι με τη συγκέντρωση σε τόμο των μικρών μελετών του Χρήστου Καρούζου, των σκορπισμένων σε δυσπρόσιτα περιοδικά, θα προσφερόταν σημαντική βοήθεια σ’ εκείνους που δεν είχαν την ευκαιρία να τις διαβάσουν. Οι μεγάλες αρχαιολογικές μελέτες του, δημοσιευμένες σε γνωστά, ελληνικά και ξένα, περιοδικά, είναι προσιτές σε όλους τους μελετητές. Τα Μικρά Κείμενα έχουν καταταχθεί κατά αυστηρή χρονολογική τάξη. Ανάμεσα τους, στον τόμο, παρεμβάλλονται οι αναγραφές των αρχαιολογικών μελετών που παραλείπονται. Ο αναγνώστης έχει πλήρη την εικόνα του δημοσιευμένου έργου του Χρήστου Καρούζου και παρακολουθεί τα κατά καιρούς ενδιαφέροντά του, την ταυτόχρονη απασχόλησή του με ποικίλα ζητήματα και την πνευματική πορεία του μέσα στα ταραγμένα χρόνια του μεσοπολέμου και σ’ εκείνα που τον ακολούθησαν. (ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)