Ο εικονογραφικός κύκλος της Αποκάλυψης στο ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου στο Ασκληπείο της Ρόδου (1676-7)
Μνήμη Μανόλη Χατζηδάκη / Ακαδημία Αθηνών, 3 Μαρτίου 2009
Χαρτόδετο
20,00€
Η Αποκάλυψη του ευαγγελιστή Ιωάννη, το τελευταίο στη σειρά από τα βιβλία του Κανόνα της Καινής Διαθήκης αποτελεί μια προφητεία για τα μελλούμενα. Ο Θεολόγος, εξόριστος στην Πάτμο στα τέλη του 1ου αιώνα, απευθύνεται στις επτά Εκκλησίες της Μικράς Ασίας με ένα, εμπνευσμένο από τα οράματά του, κείμενο για την πορεία και την κατάληξη του ρωμαϊκού κράτους και, κατ’ επέκταση, της κοσμικής εξουσίας. Το κείμενο διαρθρώνεται σε είκοσι δύο κεφάλαια με κεντρικούς άξονες, στους οποίους ο συγγραφέας επανέρχεται συχνά. Η εικονογράφηση επεισοδίων από το βιβλίο της Αποκάλυψης, θέμα άγνωστο στη ζωγραφική των βυζαντινών χρόνων, γίνεται αγαπητό κατά τη μεταβυζαντινή εποχή, περισσότερο στο Άγιον Όρος και λιγότερο σε ναούς της βόρειας Ελλάδας και στα Βαλκάνια, ενώ είναι ασυνήθιστο σε ναούς της νότιας Ελλάδας. Οι μεταβυζαντινές τοιχογραφίες με τον κύκλο της Αποκάλυψης στο ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου στο Ασκληπειό της Ρόδου είναι μοναδικές, απ’ όσο γνωρίζουμε, στο νησιωτικό χώρο, και γι’ αυτό το λόγο αξίζουν ιδιαίτερης μελέτης. Πριν προχωρήσουμε όμως στην εικονογραφική ανάλυση του κύκλου της Αποκάλυψης κρίνεται απαραίτητη μια σύντομη αναδρομή στην εικονογράφηση του ιερού κειμένου στη μεταβυζαντινή ζωγραφική και στη σημασία που κατά καιρούς του αποδόθηκε. (…)
(από την παρουσίαση της έκδοσης)
