«Τα αγιολογικά κείμενα -η λεγόμενη αγιογραφία ή καλύτερα αγιολογία, γιατί σε μας ο όρος αγιογραφία συγχέεται σήμερα με την εκκλησιαστική ζωγραφική- υπήρξαν ένα από τα σπουδαιότερα και δημοφιλέστερα είδη της βυζαντινής γραμματείας. Κατά τους δώδεκα περίπου αιώνες της πολυκύμαντης και ταραχώδους ζωής του χριστιανικού Βυζαντίου, κανένα άλλο λογοτεχνικό είδος δεν ήταν στην πρώτη σειρά των προτιμήσεων του κοινού και δεν είχε τόση ζήτηση και τόση διάδοση όση τα κείμενα αυτά, και μάλιστα σε όλες τις τάξεις και τα κοινωνικά στρώματα, από τους αυτοκράτορες και υψηλούς αξιωματούχους, τους λόγιους και τους πεπαιδευμένους, μέχρι τους ταπεινούς και απλοϊκούς ανθρώπους του λαού».

(από το βιβλίο)