Η οργάνωση της δημόσιας διοίκησης αποτελεί, κατά τεκμήριο, την κρισιμότερη παράμετρο για την αποδοτικότητα της δράσης της. Η οργανωτική διάρθρωση, οι αρμοδιότητες και οι θέσεις προσωπικού κάθε δημόσιας υπηρεσίας καθορίζονται με τους «Οργανισμούς» που συνιστούν τον καταστατικό χάρτη λειτουργίας κάθε φορέα. Ο ν.4622/2019 θέτει ένα νέο πλαίσιο για την οργάνωση και λειτουργία της κεντρικής δημόσιας διοίκησης, σε μια προσπάθεια εκσυγχρονισμού των δομών της, προωθώντας τον επαγγελματισμό, την τυποποίηση και τη λειτουργική εξειδίκευση.
Η παρούσα μονογραφία αναλύει τη θεσμική εξέλιξη του ν.4622/2019 και το π.δ.5/2022 για τον Οργανισμό του Υπουργείου Ανάπτυξης, καταγράφοντας κρίσιμες διοικητικές καινοτομίες και προσφέροντας μια συνεκτική μεθοδολογία για τον αποδοτικό σχεδιασμό οργανωτικών δομών στο Δημόσιο. Παράλληλα, αποτυπώνει, τη διοικητική πρακτική εκπόνησης ενός τέτοιου εγγράφου υψηλής σημασίας, φωτίζοντας τα στάδια, τις προκλήσεις και τις λύσεις που αναδύονται στην πράξη. Συνθέτοντας θεωρία και εμπειρία, το έργο υιοθετεί μια διεπιστημονική προσέγγιση που εντοπίζει καλές πρακτικές, τεκμηριώνει προτάσεις βελτίωσης και παρέχει πρακτικά εργαλεία για την αξιολόγηση και τη βελτιστοποίηση οργανωτικών σχημάτων. Μέσα από αυτήν την αποτίμηση αναδεικνύονται μεταρρυθμιστικές προοπτικές για μια πιο ευέλικτη, διαφανή και συνεκτική δημόσια διοίκηση.
(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)