Από πού έρχεται ο Οτάρ Ιοσελιάνι; Από πού κρατάνε οι απροσδόκητες ταινίες του; Από πού η μελαγχολία, η ενατένιση και το “τέλος εποχής” της Φυλλοροής, οι παρείσακτοι μουσικοί και η αγιασμένη λάσπη στο Πορτοσάλτε, ο φευγάτος Τραγουδιστής κότσυφας, οι χαμένοι Ευνοούμενοι του φεγγαριού, οι εναλλασσόμενοι και διεξοδικοί ήρωες του Έχε γειά, γλυκιά στεριά! ή ο άμοιρος ταξιδιώτης του Δευτέρα πρωί; […]
Το δημιουργικό ίχνος του Ιοσελιάνι επαναπροσδιορίζει την κινηματογραφική ποίηση. Το βλέμμα του την αναζητάει και τη βρίσκει στο νερό που κυλάει, στους ανθρώπους που χορεύουν και τραγουδάνε, στα πουλιά που κρεμιούνται από τα δέντρα, στο πλήθος που περπατάει στους μεγάλους δρόμους, στους αγρότες και και τις λάσπες, αλλά και στις κοινωνικές τάξεις που διαπλέκονται, ή στη laguna της Βενετίας. […]
Στο έργο αυτού του κεφάτου Γεωργιανού, που περιπλανιέται στη Δύση και επιστρέφει πάντα στην Ανατολή οργανώσαμε ένα πλήρες αφιέρωμα, όπου θα παρακολουθήσουμε τα μεθυστικά ταξίδια του, που έχουν όλες τις εικόνες και τις γεύσεις της ζωής, τις ανοιχτές καρδιές και τα σκοτάδια των ανθρώπων.
(από τον πρόλογο του βιβλίου)
Κινηματογραφική σειρά: Μεγάλοι Δημιουργοί του 20ού αιώνα
Συνέκδοση με "Εκδόσεις Καστανιώτη"