Στον παρόντα τόμο (Εννεάς Πρώτη), ο Πλωτίνος εισάγει τον αναγνώστη σε πρωταρχικές έννοιες της φιλοσοφίας του, καθώς και στη βασική του ιεράρχηση για τις υποστάσεις του ανθρώπου (ΕΝ-ΝΟΥΣ-ΨΥΧΗ), διερευνώντας ταυτόχρονα τις οντολογικές-ψυχολογικές και γνωσιολογικές προϋποθέσεις της ηθικής διδασκαλίας του. Λαμβάνοντας ως αφετηρία τον άνθρωπο και διακρίνοντάς τον από το «ζώο» στην α’ ενότητα της Εννεάδας του, προχωρά στη μελέτη της φύσης των αρετών και στις ανθρώπινες νοητικές διεργασίες (διαλεκτική, ευδαιμονία) που μπορούν να τον οδηγήσουν στη θέαση του Αγαθού (Ενός). Στο πλαίσιο αυτό μελετά τη φύση του Αγαθού, των αγαθών με τις αντίστοιχες κακίες τους και του Ωραίου, ενώ ολοκληρώνει την Εννεάδα με προβληματισμούς σχετικά με τη ζωή και το αντίθετό της, το θάνατο.