«Τρεις ημέρες πριν, την Κυριακή της Ορθοδοξίας, απαγγέλθηκε στην Εκκλησία το Συνοδικόν της Ορθοδοξίας, κείμενο υψηλού πάθους, που σφράγισε τον ενάμιση περίπου αιώνα της Εικονομαχίας με την αναστήλωση των εικόνων (726-843 μ.Χ.). Στο κείμενο τούτο θα προσαρτηθούν πέντε αιώνες αργότερα τα κατά τον Βαρλαάμ και Ακινδύνου κεφάλαια, μεστά θεολογικής έντασης, που θέτουν τελεία και παύλα στις έριδες του Ησυχασμού τον 14ο αιώνα. Τα δύο κείμενα έχουν μεγάλη εσωτερική συγγένεια και σημάδεψαν αμετάκλητα την πορεία της βυζαντινής και μεταβυζαντινής τέχνης, ιδιαίτερα της ζωγραφικής. Πώς θεμελιώνεται ο ισχυρισμός μας; »
(από το βιβλίο)