Η Ιστορία, που συνέβη, και η μυθοπλασία ως Ιστορία, που θα μπορούσε να είχε συμβεί, πρωταγωνιστούν στον τόμο αυτό. Δεκαοκτώ προορισμοί – δεκαοκτώ πραγματικές ιστορίες ή μυθοπλασίες για τα λιμάνια του Ιονίου, που στη σύγχρονη εποχή συνιστούν τους χώρους υποδοχής των ταξιδιωτών, τις ανοικτές πύλες εισόδου στις φυσικές ομορφιές, στα προϊόντα, στον πολιτισμό, στην ιστορία του τόπου.
Το εγχείρημα ξεκίνησε αναζητώντας την ιστορία όχι ως διαδοχική αφήγηση γεγονότων και εποχών, αλλά ως αστραπιαίο φωτισμό σημαντικών ή και άσημων στιγμών από την ιστορική διαδρομή συγκεκριμένων τόπων. Από τους συγγραφείς ζητήθηκε να επιλέξουν ένα θέμα αγκιστρωμένο σε έναν τόπο-λιμάνι και να αφηγηθούν μία ιστορία∙ να αναπλάσουν δηλαδή ένα περιστατικό της «μεγάλης» ή της «μικρής» ιστορίας, όπως εκείνοι θα το θεωρούσαν πιο ελκυστικό και πρόσφορο –χρησιμοποιώντας δηλαδή την παραδοσιακή ιστοριογραφική αφήγηση ή τη μυθοπλασία– με τη δέσμευση όμως της επιστημονικής εγκυρότητας και τεκμηρίωσης.
Στον τόμο συνεργάστηκαν 19 συγγραφείς με κείμενά για τα ακόλουθα λιμάνια: Πάτρα (Μαρία Χριστίνα Χατζηιωάννου), Κατάκολο (Κατερίνα Δέδε), Πύλος (Δημήτρης Αθανασούλης), Μεθώνη (Χαράλαμπος Γάσπαρης), Καλαμάτα (Ευγενία Δρακοπούλου), Μεσσήνη (Μύρινα Καλαϊτζή), Κύθηρα (Σοφία Ματθαίου), Ναύπακτος (Ιωάννης Χουλιαράς), Μεσολόγγι (Ουρανία Πολυκανδριώτη), Πάργα (Δημήτρης Δημητρόπουλος), Ηγουμενίτσα (Γιώργος Ρήγινος, Θοεδώρα Λάζου), Νικόπολη (Ευγενία Χαλκιά), Κέρκυρα (Μαρία Καμονάχου), Παξοί (Σταμάτιος Θ. Χονδρογιάννης, Χάρης Ν. Δρυμούσης), Λευκάδα (Αγγελική Σταυροπούλου), Ιθάκη (Μάχη Παΐζη Αποστολοπούλου), Κεφαλονιά (Γιώργος Τόλιας), Ζάκυνθος (Ευγενία Δρακοπούλου).
(πηγή: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών)
