Ο Σοχέι Ιμαμούρα είναι, τουλάχιστον στη χώρα μας, ο μεγάλος άγνωστος της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς του ιαπωνικού κινηματογράφου. Με εξαίρεση δυο-τρεις ταινίες του, το υπόλοιπο έργο του δεν έχει προβληθεί στην Ελλάδα. Σύγχρονος ενός άλλου σπουδαίου δημιουργού του Νέου Κύματος της Ιαπωνίας, του Ναγκίσα Όσιμα (ο οποίος, βαριά άρρωστος πια, φαίνεται να έχει, δυστυχώς, αποσυρθεί), ο Ιμαμούρα συνεχίζει, παρά την προχωρημένη ηλικία του, να είναι ανήσυχος, αθυρόστομος, εικονοκλάστης και, συγχρόνως, μοντέρνος κινηματογραφιστής. (…) Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης δίνει τη μοναδική ευκαιρία για μια συνολική γνωριμία με το έργο του Σοχέι Ιμαμούρα. Πέρα από την Ιαπωνία των σαμουράι και του Κομφούκιου, πέρα από την Ιαπωνία της αυτοκινητοβιομηχανίας και των ηλεκτρονικών, υπάρχει και η «πραγματική» Ιαπωνία (όπως την ονομάζει ο Donald Richie) αυτού του μέγιστου και πάντα μαχητικού και νεανικού δημιουργού. Είναι, ίσως, λιγότερο εξωτική, ρητορική και αρχέγονη, και απαρνείται τη μοντερνικότητα της σύγχρονης κοινωνίας, αλλά επιβάλλεται με την αλήθεια, τη βλασφημία και τη γενναιότητά της, προκαλεί σοκ και χλευάζει όλες τις προσλαμβάνουσες και τις σταθερές που έχουμε γι’ αυτή τη μακρινή χώρα, τον πανάρχαιο πολιτισμό της και τη σημερινή ανάπτυξή της.

(από τον πρόλογο του βιβλίου)