«Έχουμε, λοιπόν, ένα έργο και μια παράσταση, που φέρει στη σκηνή αυτό το «άλλο» κομμάτι της ζωής της Σωτηρίας Μπέλλου. Ένα έργο – πορτρέτο. Που θα μπορούσε να είναι το πορτρέτο και κάθε μεγάλου καλλιτέχνη, μιας και – απ’ ό,τι δείχνει η εμπειρία – πίσω από κάθε μεγάλη καλλιτεχνική επωνυμία, κρύβεται συνήθως – ποιος ξέρει γιατί – και μια μεγάλη τραγωδία. Ένα έργο-διάλογος. Διάλογος με τον εαυτό της. Εκείνη τη νύχτα στο «Σωτηρία», πριν την μοιραία επέμβαση, που Η ΦΩΝΗ έχασε τη φωνή της! Λένε πως «ο Θεός για να εγγράψει μια ευθεία χρησιμοποιεί τεθλασμένες»! Έτσι και με τη ζωή της Μπέλλου. . . από την «τεθλασμένη της ζωή» γεννήθηκε η «ευθεία του ήχου της»!»
(από το βιβλίο)