«Το πρώτο μέρος… αφορά στο εθνικό και πολιτικό γίγνεσθαι του Δεσποτάτου του Μυστρά-Μορέως, των απαρχών του Ελληνικού Κράτους, εδραζομένου στη λαϊκή αυτοπεποίθηση, η οποία συνδέεται με την πνευματική πρωτοπορία του τόπου (που συνέβαλε στην Ευρωπαϊκή Αναγέννηση) και την πολιτική ηγεσία του∙ μια διηνεκής αντίσταση, είτε ως ελευθερία εν προόδω στα χρόνια της κρατικής αυτονομίας του Μυστρά, είτε στο καθεστώς της δουλείας κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, που οδήγησε στην ανώτατη έκφρασή της, την Επανάσταση του 1821· από τη μιαν άκρη του νεοελληνικού πολιτικού χρόνου, το Δεσποτάτο του Μυστρά-Μορέως, «ολίγο φως και μακρινό σε μέγα σκότος κι έρμο», όπως φαίνεται από το διάβα των αιώνων της σκλαβιάς, και από την άλλη η συνέχειά του, το 1821, η επαναστατική πράξη-έκρηξη της γενικής θέλησης (volonté générale) του ελληνικού λαού, «δρόμο να σχίσουν τα σπαθιά, κι ελεύθεροι να μείνουν» [Οι στίχοι από τους Ελεύθερους Πολιορκημένους του Δ. Σολωμού]. Η ερμηνευτική μου προσπάθεια στηρίζεται στη μεθοδολογία, που εκκινεί από τις δομές των αιώνων, τη μεγάλη διάρκεια, τις «σταθερές» της και την πνευματική της συνέπεια, ώστε να υπάρξει η εποπτεία του ιστορικού χρόνου για τη θέαση του όλου και την πυκνή ιστοριογραφική αφήγηση… Με την παράθεση αξιόπιστων ιστορικών πηγών εμβαθύναμε περαιτέρω σε παλαιότερες επεξεργασίες μεγάλων ιστοριογράφων και προσπαθήσαμε να συμβάλουμε σε μια νέα σύνθεση…το δεύτερο μέρος αφορά σε προτάσεις εκδηλώσεων, που έχουν σχέση με το αναγεννησιακό πνεύμα του Δεσποτάτου και σε αυτές που αναφέρονται, ως συνέχεια, στην τεράστια συμβολή της Μάνης-από το 1463- και ευρύτερα της Λακωνίας και της Πελοποννήσου στους αγώνες του ελληνικού λαού, οι οποίοι κορυφώνονται με την Επανάσταση του 1821, για την απόκτηση της εθνικής του ανεξαρτησίας. Οι προτάσεις περιλαμβάνουν εκδηλώσεις λόγου και τέχνης, παραδοσιακές, ψηφιακές, ερευνητικές, αναπτυξιακές. Από το ιστορικό πνεύμα του τόπου να «φωτίσουμε» έναν άλλο «τόπο» του πνεύματος, που θα έχει στραμμένο το βλέμμα στο μέλλον…».
(από τον πρόλογο του συγγραφέα)