O Nietszche υπήρξεν ο πρώτος στοχαστής που όχι μονάχα διέκρινε, αλλά κ’ εμπέδωσε την διαφορά μεταξύ απολλωνείου και διονυσιακού, θεμελιωδών στοιχείων της ελληνικής πνευματικής καλλιέργειας, όπως αυτά ανιχνεύονται κυρίως στην ελληνική τραγωδία, για να τονίσει ιδιαιτέρως την σπουδαιότητα του δευτέρου εξ αυτών στο πλαίσιο της.
Η Κυρία Κωνσταντίνα Παλαμιώτου-Θωμαϊδου, με την εκτεταμένην της φιλοσοφική και καλλιτεχνική παιδεία, και με μιάν αυστηρή μέθοδο, προσεγγίζει δυναμικά το πρόβλημα των αισθητικών κατηγοριών του απολλώνειου και του διονυσιακού στην αισθητική του Dali, για να εισχωρήσει με διεισδυτικήν ευχέρεια και κυριαρχικήν ευελιξία σ’ αυτό, ακολουθώντας τους μαιάνδρους του στοχασμού του, ιδιαίτερα όμως τις ατραπούς της καλλιτεχνικής του εκφράσεως.
(απόσπασπα από τον πρόλογο της έκδοσης)