Η δημιουργία και η επέκταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας πραγματοποιήθηκε σε μία εποχή κατά την οποία στο θαλάσσιο εμπόριο της ανατολικής Μεσογείου κυριαρχούσαν οι στόλοι των δύο ιταλικών πόλεων, της Βενετίας και της Γένουας. Οι Οθωμανοί εξουδετέρωσαν σχετικά γρήγορα τη Γένουα, ενώ συγκρούσθηκαν πολλάκις με τη Βενετία για τον πολιτικό και οικονομικό έλεγχο της ανατολικής Μεσογείου. Γενικά η άνοδος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας συνδέθηκε με την παρακμή της Βενετίας, παράλληλα με την εμπορική υπεροχή της Αυστρίας έναντι των Οθωμανών, ενώ η αρχή της πτώσης της παραδοσιακά θεωρείται η περίοδος των τελών του 16ου αιώνα, ξεκινώντας από την ήττα του Σελίμ Β’ από τις συνασπισμένες ευρωπαϊκές δυνάμεις στη ναυμαχία της Ναυπάκτου το 1571.
Και καθώς η ιστορία του εμπορίου στη δυτική Ευρώπη κατά τον 16ο, 17ο και 18ο αιώνα, ήταν στενά συνδεδεμένη με εκείνη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αυτή ακολούθησε δύο τελείως διαφορετικές πορείες. Ενώ η δυτική Ευρώπη επέκτεινε τις εξαγωγικές αγορές της και ενίσχυσε τις τεχνολογίες κατασκευών και μεταφορών της, οι Οθωμανοί ακολούθησαν μία πιο συντηρητική προσέγγιση, συνεχίζοντας να βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε γεωργικά θεμέλια και σε μία πολιτική αυτάρκειας. Από τον 17ο αιώνα, η σταδιακή παρακμή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που συνίστατο στην απώλεια εδαφών, την οικονομική ύφεση και την αποδυνάμωση της σουλτανικής αυλής, ευνόησε την πολιτική και οικονομική διείσδυση των ευρωπαϊκών δυνάμεων στην αυτοκρατορία.

(απόσπασμα από την Εισαγωγή του βιβλίου)