«…Οι τόποι δεν έχουν πάντα ρεαλιστικές αναφορές. Μπορεί να είναι φανταστικές επινοήσεις, ανακλήσεις από το παρελθόν μορφών αστικής ζωής που έχουν εκλείψει, σκηνές οι οποίες δεν πρόλαβαν να καταγραφούν, ή απορρίφθηκαν από τις μεγάλες αφηγήσεις, τόποι που προσελκύουν, αλλά και απωθούν τους διερχόμενους, συστήνοντας εναλλακτικά δίκτυα σχέσεων.
Συναισθηματικά φορτισμένες μαρτυρίες, ρεαλιστικές καταγραφές, φανταστικές αρχιτεκτονικές συλλήψεις, εικονικά, ηχητικά και λεκτικά τεκμήρια ενός γοργά μεταβαλλόμενου αστικού τοπίου, ψηφιακές δυστοπίες και εφιαλτικές ζωγραφιές ξεδιπλώνουν το παλίμψηστο της βιωμένης μνήμης και τα ίχνη που άφησαν οι διελεύσεις των σωμάτων ανάμεσα σε τόπους υπαρκτούς ή επινοημένους. Τόπους – αντικείμενα προσωπικής διεκδίκησης, ανάκλησης και επιθυμίας, ανασυρμένους από τη λήθη λόγω συνειδητής επιλογής και συστηματικής έρευνας, ή τυχαίας ανακάλυψης. Ο εντοπισμός τους εμψυχώνει παρεμβατικές συλλογικότητες που επιχειρούν να ορίσουν εκ νέου το νόημα της κρισιμότητας, του επείγοντος και της δημιουργικότητας στη σημερινή αντιφατική και παράδοξη συγκυρία της μετάβασης και της αστάθειας…»
Συραγώ Τσιάρα